ඇයි අපි තාමත් “පරණ සින්දු” පස්සේ දුවන්නේ? අද කාලේ සින්දු වලට මොකද වුණේ?

ඔයා කවදා හරි හිතලා තියෙනවද, අලුත් සින්දුවක් ආවම ඒක සතියක් දෙකක් අහලා අපිට එපා වෙන්නේ ඇයි කියලා? ඒත් මීට අවුරුදු 30-40කට කලින් ආපු සින්දුවක් රේඩියෝ එකේ යද්දී අදටත් අපි Volume එක වැඩි කරලා අහන්නේ ඇයි?
​අපි අද බලමු පරණ සින්දුවල තියෙන, අලුත් සින්දුවලට අල්ලන්න බැරි ඒ “මැජික්” එක මොකක්ද කියලා.
​1. සින්දුවක පද පේළියක තියෙන ගැඹුර (Lyrics with Meaning)
​ඉස්සර සින්දුවක් ලිව්වේ ලොකු සාහිත්‍ය දැනුමක් තියෙන රචකයෝ. “මගේ ප්‍රේම ලෝකය”, “දම්පාට හැන්දෑව” වගේ වචන පේළියක් කියවද්දීම අපේ ඇස් පේන මානයට ලස්සන රූපයක් මැවෙනවා.
​ප්‍රශ්නය: අද කාලේ සින්දුවල තියෙන්නේ නිකම්ම “නැටවෙන” වචන ටිකක් විතරද කියලා ඔයාට හිතෙන්නේ නැද්ද?
​2. කනට මිහිරි සංගීත භාණ්ඩ (Real Instruments vs Computer Beats)
​පරණ සින්දු වල අපිට ඇහෙන වයලීන් එකක, තබ්ලා එකක හෝ ෆ්ලූට් එකක සද්දේ අපේ හදවතටම දැනෙනවා. අද කාලේ ගොඩක් සින්දු හැදෙන්නේ පරිගණක මෘදුකාංග (Software) වලින්.
​වෙනස: ස්වභාවික වාද්‍ය භාණ්ඩවල තියෙන ඒ “ජීවී ගතිය” පරණ සින්දු අමරණීය කරන්න ලොකු හේතුවක්.
​3. ගායකයාගේ අව්‍යාජ කටහඬ (Natural Vocals)
​ජෝතිපාලයන්ගේ, මිල්ටන්ගේ හරි අමරදේවයන්ගේ හරි සින්දුවක් අහද්දී ඒ කටහඬේ තියෙන හැඟීම අපිට කෙලින්ම දැනෙනවා. දැන් ගොඩක් වෙලාවට කරන්නේ කටහඬ “Auto-tune” කරලා ලස්සන කරන එක.
​හිතලා බලන්න: තාක්ෂණයෙන් හදන කටහඬකට වඩා, මිනිස් හදවතකින් එන අව්‍යාජ කටහඬක් කවදාවත් පරණ වෙන්නේ නැහැ නේද?
​4. “Nostalgia” හෙවත් අතීත මතකය
​සමහර සින්දු අහද්දී අපිට මතක් වෙන්නේ අපේ ඉස්කෝලේ කාලේ, නැත්නම් පළමු ආදරය, එහෙමත් නැත්නම් අපේ අම්මා තාත්තා එක්ක ගත කරපු ලස්සන කාලය. පරණ සින්දු කියන්නේ නිකම්ම සංගීතයක් නෙවෙයි, ඒක අපේ “මතක පොතක්”.
​අවසාන වශයෙන්…
තාක්ෂණය කොච්චර දියුණු වුණත්, මිනිස් හැඟීම් වලට කතා කරන්න පුළුවන් සින්දු තමයි හැමදාම ඉතුරු වෙන්නේ.
​ඔයාගේ ලැයිස්තුවේ තියෙන, අහලා කවදාවත් එපා වෙන්නේ නැති පරණ සින්දුව මොකක්ද? පහලින් Comment එකක් දාගෙන යමු!