සෑම කාලයකම අලුත් පරම්පරාවක් බිහිවෙද්දී ඒ ගැන වැඩිහිටි පරම්පරාව තුළ යම් කුතුහලයක් වගේම චෝදනාවකුත් තියෙනවා. අද අපි “Gen Alpha” (2010 – 2024 අතර උපන් අය) ගැන කතා කරද්දීත් තත්ත්වය ඒකමයි.
අපි බලමු මේ පරම්පරාවේ ස්වභාවය සහ ඔවුන් අපේ සමාජයට ගැලපෙන්නේ කොහොමද කියලා.
කවුද මේ ජෙන් ඇල්ෆා?
සරලවම කිවහොත් මොවුන් “තාක්ෂණය සමඟ උපන්” පිරිසයි. මොවුන් ඉපදෙන විටත් ස්මාර්ට් ෆෝන් සහ අන්තර්ජාලය ලෝකය ආක්රමණය කර අවසානයි. ඒ නිසාම ඔවුන්ගේ ලෝකය දකින විදිහ අපිට වඩා වෙනස්.
සමාජයේ තියෙන “බැනුම්” සහ “චෝදනා” (The Critics)
වැඩිහිටි පරම්පරාව බොහෝ විට මේ දරුවන්ට බනින්නේ කරුණු කිහිපයක් නිසා:
සමාජ සබඳතා අඩුවීම: ඉස්සර වගේ එළියට බැහැලා සෙල්ලම් කරනවා වෙනුවට Screen එකක් ඉදිරිපිට කාලය ගත කිරීම.
සම්ප්රදායෙන් බැහැර වීම:
වැඩිහිටියන්ට ගරු කිරීම හෝ පැරණි සිරිත් විරිත් ගැන ඔවුන්ගේ තියෙන උනන්දුව අඩු වීම.
ඉවසීම නැතිකම:
හැමදේම “ක්ෂණිකව” බලාපොරොත්තු වීම (Instant Gratification).
මධ්යස්ථව බලද්දී ඔවුන්ගේ පැත්ත (The Positive Reality)
නමුත් මේ දරුවන් දෙස බැලිය යුත්තේ දෝෂාරෝපණයෙන් පමණක් නෙවෙයි. ඔවුන් සතු සුවිශේෂී ගුණාංග
රාශියක් තියෙනවා:
උසස් තාක්ෂණික දැනුම:
අනාගත ලෝකය මෙහෙයවන්නේ තාක්ෂණයෙන් නම්, ඒකට වැඩිම සුදුසුකම තියෙන්නේ මොවුන්ටයි.
විවෘත මනස: ඔවුන් කුඩා කල සිටම ලෝකයේ විවිධ සංස්කෘතීන් ගැන අන්තර්ජාලයෙන් දකින නිසා, ඔවුන් තුළ ජාති හෝ ආගම් භේද ඉතා අඩුයි.
ප්රශ්න කිරීමේ හැකියාව; ඕනෑම දෙයක් ඇයි මෙහෙම වෙන්නේ කියලා ප්රශ්න කරන්න ඔවුන් බය නැහැ. එය සමාජයක දියුණුවට අවශ්ය ගුණාංගයක්.
අපි යා යුතු මධ්යස්ථ මාවත
වැඩිහිටියන්ගේ අත්දැකීම් සහ මේ දරුවන්ගේ තාක්ෂණික දක්ෂතාවය එකතු වුණොත් තමයි රටක් විදිහට අපිට ඉස්සරහට යන්න පුළුවන්.
දරුවන්ට: තාක්ෂණය පාවිච්චි කරන ගමන්ම, සැබෑ ලෝකයේ මිනිසුන් ඇසුරු කිරීමේ සහ වැඩිහිටියන්ගේ අත්දැකීම්වල වටිනාකම වටහා ගත යුතුයි.
වැඩිහිටියන්ට: ඔවුන්ට බනිනවා වෙනුවට, මේ තාක්ෂණික ලෝකය ඔවුන්ට ලැබුණු උරුමයක් බව තේරුම් ගෙන, ඔවුන්ව නිවැරදි මාවතට “මඟ පෙන්වන්නෙකු” විය යුතුයි.
සාරාංශය: හැම පරම්පරාවකටම තමන්ටම ආවේණික ලක්ෂණ තියෙනවා. අපේ මුතුන් මිත්තන්ට අපේ පරම්පරාව “වෙනස්” වුණා වගේම තමයි, අපිටත් Gen Alpha අයව “වෙනස්” විදිහට පේන්නේ. වැදගත් වෙන්නේ එකිනෙකාට බනින එක නෙවෙයි, අවබෝධයෙන් යුතුව ජීවත් වීමයි.
