වර්ෂය 1996 මාර්තු 17. මුළු ලෝකයම පුදුමයට පත් කරමින්, ලාහෝර් නුවර ගඩාෆි ක්රීඩාංගණයේදී ශ්රී ලංකා නාමය රන් අකුරින් ලියවුණු ඒ රාත්රිය අපට කවදාවත් අමතක වෙන්නේ නැහැ. අදට ඒ ඓතිහාසික ජයග්රහණයට වසර 30ක් සපිරෙනවා.
එදා අපේ කොල්ලෝ කළ හපන්කම
එදා අර්ජුන රණතුංගගේ නායකත්වයෙන් පිටියට පිවිසි ඒ කණ්ඩායම හුදෙක් ක්රීඩකයින් 11 දෙනෙක්ම නෙවෙයි; ඔවුන් මුළු රටකම බලාපොරොත්තුව වුණා.
සනත් – කළු සුසංයෝගයේ විප්ලවීය පිතිකරණය.
අරවින්ද ද සිල්වාගේ අමතක නොවන ශතකය සහ පන්දු යැවීම.
අර්ජුනගේ පරිණත නායකත්වය.
ඕස්ට්රේලියාව වැනි දැවැන්ත කණ්ඩායමක් පරාජය කරලා, ඒ රිදී කුසලානය අහසට ඔසවන කොට දැනුණු ඒ ආඩම්බරය තවමත් අපේ හිත්වල අලුත්.
එදා සහ අද: ක්රිකට් ක්රීඩාවේ වෙනස
වසර 30ක් කියන්නේ දිගු කාලයක්. එදා අපි ලෝකයේ පෙරළිකාරයන් වුණත්, අද වෙනකොට ශ්රී ලංකා ක්රිකට් ක්රීඩාව යම් යම් අභියෝගවලට මුහුණ දෙමින් ඉන්නවා.
තරඟකාරිත්වය: එදා තිබුණට වඩා අද තාක්ෂණය සහ දත්ත (Data analysis) ක්රිකට් ක්රීඩාවට ගොඩක් බලපානවා.
අපේ තත්ත්වය: මෑතකාලීන පසුබෑම් කිහිපයක් තිබුණත්, අපේ තරුණ ක්රීඩකයින් අතර දක්ෂතාවයේ අඩුවක් නැහැ. අපිට අවශ්ය වෙන්නේ එදා 96 කණ්ඩායම සතු වූ ඒ “නොසැලෙන ආත්ම විශ්වාසය” සහ “කණ්ඩායම් හැඟීම” විතරයි.
”අපි ලෝක කුසලානය දිනුවේ හොඳම පහසුකම් තිබුණ නිසා නෙවෙයි, අපි එකම පවුලක් වගේ රට වෙනුවෙන් ක්රීඩා කරපු නිසයි.” – මෙය අද සිටින ක්රීඩකයින්ටත් ලොකු ආදර්ශයක්.
නැවතත් ඒ රන් යුගය උදා වෙයිද?
අද 30 වැනි සංවත්සරය සමරන මේ මොහොතේ, අපේ එකම ප්රාර්ථනය වර්තමාන කණ්ඩායමත් නැවතත් ඒ දක්ෂතා අතරට පැමිණීමයි. ක්රිකට් කියන්නේ අපිට ක්රීඩාවකට වඩා වැඩි දෙයක්. ඒක අපේ රට එකට බැඳ තබන නූලක්.
එදා 96 වීරයන් අපිට දුන්නු ඒ ගෞරවය රැකගන්නත්, නැවත වතාවක් ලෝක කුසලානයක් අපේ මව්බිමට රැගෙන එන්නත් අපේ කොල්ලන්ට ශක්තිය ලැබේවා කියලා අපි ප්රාර්ථනා කරමු!
